عوامل و درمان افسردگی طولانی مدت

عوامل و درمان افسردگی طولانی مدت

تصویر لوله آزمایش و دارو با بطری و عروسک

 

گفته می شود که 20 تا 30 درصد بیماران با وجود درمان استاندارد، افسردگی طولانی مدت را تجربه می کنند. علل و درمان در زیر توضیح داده شده است.

 

    روندهای اخیر در افسردگی

    عوامل افسردگی طولانی مدت (طولانی).

    آیا واقعاً افسرده هستید؟ (تشخیص افسردگی)

    مبانی درمان افسردگی و اثرات بستری شدن در بیمارستان

    سایر درمان های فعلی افسردگی

    حمایت از بیماران افسردگی

 

روندهای اخیر در بیماران افسردگی

 

بر اساس "نظرسنجی بیماران (که هر سه سال یک بار در مراکز درمانی در سراسر کشور انجام می شود)" توسط وزارت بهداشت، کار و رفاه، تعداد مراجعه بیماران روانی به مراکز درمانی در سال های اخیر افزایش قابل توجهی داشته است و در سال 2017، این تعداد از 4 نفر گذشت. میلیون (4.193 میلیون). به طور خاص، گزارش شده است که تعداد بیماران مبتلا به افسردگی و زوال عقل به طور قابل توجهی افزایش یافته است. در مورد افسردگی، نظرسنجی سازمان بهداشت جهانی (WHO) تخمین می زند که حدود 3 میلیون نفر در ژاپن مبتلا به افسردگی هستند، اما تعداد افرادی که در مراقبت های روانپزشکی در ژاپن مشغول به کار هستند حدود 6 میلیون نفر تخمین زده می شود. با این حال، تنها حدود 1 میلیون نفر در واقع به روانپزشک مراجعه می کنند.

 

تعداد زنان مبتلا به افسردگی بیشتر از مردان است. گفته می شود که علت آن به دلیل تغییر در هورمون های زنانه به دلیل سن است، اما علت دقیق آن مشخص نشده است. به نظر می رسد استرسی که زنان در هر مرحله از زندگی تجربه می کنند، مانند بلوغ، بارداری، زایمان، پس از زایمان و یائسگی، باعث ایجاد افسردگی می شود که گاهی اوقات به آن «افسردگی پس از زایمان» یا «افسردگی یائسگی» می گویند.

 

همچنین باید به مشکل بیماران سالمند مبتلا به افسردگی که در سال های اخیر رو به افزایش است، توجه جدی شود. افسردگی اغلب ناشی از تنهایی تنها زندگی است و گاهی اوقات با زوال عقل اشتباه گرفته می شود. این به مشکلی تبدیل خواهد شد که در آینده نمی توان آن را نادیده گرفت.

علل افسردگی طولانی مدت (طولانی).

درمان افسردگی

افسردگی بیماری است که علائم آن پس از حدود شش ماه تا یک سال پس از درمان بهبود می یابد، اما متأسفانه بیمارانی هستند که درمان آنها طولانی شده است. به طور کلی گفته می شود که 20 تا 30 درصد بیماران با وجود درمان استاندارد، افسردگی طولانی مدت را تجربه می کنند.

 

این افسردگی طولانی مدت "افسردگی طولانی" نامیده می شود و همچنین "افسردگی طولانی مدت" نامیده می شود. علاوه بر این، زمانی که داروهای ضد افسردگی به مقدار کافی و برای مدت زمان کافی استفاده شوند، تنها پاسخ ناکافی به دست می آید، به آن «افسردگی مقاوم» یا «افسردگی مقاوم» می گویند. به نظر می رسد عوامل مختلفی به شکل پیچیده ای در این وضعیت دخیل باشند و اگرچه مکانیسم طولانی شدن خود به طور واضح مشخص نشده است، اما به نظر می رسد که این بیماری نادر نیست.

 

یکی از علل این مشکلات طولانی (طولانی) مربوط به مصرف داروها است. یعنی مشکل عمده این است که مقدار دارو و مدت زمان کافی نبود. به عبارت دیگر، به نظر می رسد که بسیاری از دلایل این است که بیماران خودتعیین می کنند که در طول دوره درمان بهبود یافته یا اندکی بهبود یافته اند و بدون مشورت با پزشک، مقدار داروها را کاهش می دهند یا مصرف آن ها را قطع می کنند. در درمان افسردگی مهم ترین نکته مصرف مقدار کافی دارو برای مدت زمان کافی طبق دستور پزشک در حین استراحت خوب است. قطع دارو ممکن است منجر به طولانی شدن علائم بدون بهبود شود.

 

اگر علائم شما با وجود مصرف داروهای ضد افسردگی طبق دستور پزشک بهبود نیافت، مهم است که با پزشک خود مشورت کنید. تفاوت های فردی در اثرات داروها وجود دارد و برخی از داروها بلافاصله پس از شروع مصرف اثر نمی گذارند. علاوه بر این، انواع مختلفی از داروهای ضد افسردگی وجود دارد و اثرات آنها متفاوت است، بنابراین در صورت تصمیم پزشک، ممکن است یک داروی ضد افسردگی متفاوت برای شما تجویز شود. اگر در مورد داروی خود سوالی دارید، با پزشک خود صادق باشید. من فکر می کنم موارد زیادی وجود دارد که با گوش دادن به پزشک و دریافت توضیحات می توانید احساس آرامش کنید.

 

قبلاً اشاره کردم که علل افسردگی طولانی مدت یا طولانی مدت به طور پیچیده ای در هم تنیده شده اند، اما عوامل زیادی غیر از مصرف دارو وجود دارد. سایر عوامل احتمالی عبارتند از:

 

علاوه بر قطع دارو و اثرات آن، امکان «استراحت ناکافی» به عنوان یک عامل درمانی محسوب می شود. از عوامل محیطی می توان به «مشکلات خانوادگی»، «بازگشت زودهنگام به محل کار» و «تفاهم و همکاری ناکافی اطرافیان» اشاره کرد. عوامل فیزیکی عبارتند از: «پیری مغز»، «اثر بیماری های فیزیکی مزمن» و «مصرف منظم الکل» به نظر می رسد مواردی مانند «نمی توانم به اطرافیانم اعتماد کنم» وجود دارد.

آیا واقعاً افسرده هستید؟ (تشخیص افسردگی)

 

در افسردگی بلندمدت (طولانی) این نیست که در وهله اول مشکل واقعاً افسردگی پنهان باشد.

 

در عمل روانپزشکی کنونی، معیارهای تشخیصی افسردگی شامل راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی DSM-5 انجمن روانپزشکی آمریکا و طبقه بندی آماری بین المللی بیماری ها و مشکلات مرتبط با سلامت سازمان جهانی بهداشت (WHO). ویرایش دهم (ICD-10) است. استفاده می شود.

 

به عنوان مثال، هنگام اتخاذ معیارهای تشخیصی DSM-5، افسردگی به عنوان یکی از بیماری ها به نام "گروه اختلال افسردگی" طبقه بندی می شود و به آن "اختلال افسردگی اساسی" نیز می گویند. با 9 مورد بررسی در مورد علائم قضاوت می شود، و "افسردگی" زمانی تشخیص داده می شود که علائم مربوط به افسردگی برای دو هفته یا بیشتر ادامه یابد.

 

با این حال، بسیاری از بیماری های دیگر وجود دارد که می تواند باعث افسردگی شود. طیف وسیعی از اختلالات روانی شامل اختلال دوقطبی، دیس تایمیا، اختلال سازگاری، اختلال اضطراب، اسکیزوفرنی و غیره است. حالات افسردگی نیز می تواند ناشی از عوارض جانبی داروهایی مانند اینترفرون و استروئیدها و همچنین اختلالات جسمی باشد. بنابراین، از آنجایی که ممکن است حالت افسردگی ناشی از بیماری دیگری غیر از افسردگی باشد، در صورت افسردگی طولانی مدت (طولانی) ممکن است لازم باشد خود بیماری بررسی شود.

 

به ویژه، در اختلال دوقطبی، حالت های شیدایی و افسردگی متناوب می شوند و علائم حالت افسردگی تقریباً مشابه علائم افسردگی است. علاوه بر این، باید توجه داشت که درمان افسردگی و اختلال دوقطبی متفاوت است.

 

در چنین مواردی، در حال حاضر یک فناوری پزشکی پیشرفته وجود دارد که از توپوگرافی نوری برای کمک به تشخیص افسردگی استفاده می کند. این آزمایش یک فناوری تایید شده به عنوان یک درمان پزشکی پیشرفته توسط وزارت بهداشت، کار و رفاه در سال 2009 است و از اشعه های مادون قرمز نزدیک بسیار ایمن برای اندازه گیری تغییرات فعالیت مغز در لوب های پیشانی و گیجگاهی استفاده می کند. بر اساس تفاوت در الگوهای واکنش آنها، می توان تقریباً آنها را به افراد سالم، افسردگی، اختلال دوقطبی (اختلال شیدایی- افسردگی)، اسکیزوفرنی و غیره طبقه بندی کرد، بنابراین به عنوان کمکی برای پزشکان برای تشخیص قطعی استفاده می شود. .

مبانی درمان افسردگی و اثرات بستری شدن در بیمارستان

 

درمان اصلی افسردگی استراحت، دارودرمانی و روان درمانی است. در مورد چهار رکن درمان، «تعدیل محیطی» به اینها اضافه می شود. در هر صورت این درمان ها اساس درمان افسردگی هستند و ادامه درمان بدون عجله اهمیت دارد. همین امر در مورد افسردگی طولانی (طولانی) فوق الذکر صدق می کند.

 

اول از همه، «استراحت» و «سازگاری محیطی» به تعدیل و نبوغ برای کاهش استرس افراد افسرده اطلاق می شود، مانند کوتاه کردن ساعات اضافه کاری و جابجایی در محل کار و به اشتراک گذاشتن کارهای خانه در خانه. سریعترین راه برای بهبودی این است که بدون عجله به بدن خود استراحت دهید، گاهی اوقات خوب استراحت کنید و محیطی ایجاد کنید که بتوانید زمان خود را به راحتی سپری کنید. برای اختلالات خواب و بی اشتهایی که در افسردگی دیده می شود، مهم است که با استراحت و تنظیمات محیطی شروع کنید تا بتوانید خواب منظم و کافی و یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید.

 

برای بیماران مبتلا به افسردگی طولانی مدت (طولانی)، تغییر درمان در بیمارستان برای استراحت یکی از گزینه ها است. این به این دلیل است که بستری شدن در بیمارستان تنظیم ریتم سبک زندگی خود مانند خواب و غذا خوردن را برای شما آسان تر می کند و برای مصرف دارو راهنمایی و مدیریت می شود، بنابراین منظم خواهد بود. علاوه بر این، متخصصان توانبخشی روانپزشکی درگیر هستند و می توان ورزش سبک انجام داد، بنابراین می توان انتظار داشت که چرخه خوبی از خواب و غذا به وجود بیاورد. علاوه بر این، در درمان بیمارستانی، می توان فاصله معینی را از محل کار، مدرسه و خانواده حفظ کرد، حتی ممکن است به شما جهت دهد.

 

بعد «دارودرمانی» و «روان درمانی» است، اما ناگفته نماند که لازم و مؤثر هستند. از آنجایی که داروهای ضدافسردگی پس از مصرف آن ها اثر فوری نشان نمی دهند، ادامه مصرف آن ها بدون عجله ضروری است.

 

انواع مختلفی از روان درمانی مانند نظریه ها و تکنیک ها وجود دارد که بسته به نوع بیماری، شرایط، استعداد بیمار و طرز تفکر درمانگر متفاوت است. بیمار. آنها با دقت به صحبت های بیمار گوش می دهند، توصیه های مناسب را ارائه می دهند، در مورد زندگی مانند کار و خانه مشاوره دریافت می کنند و درمان شفاهی ارائه می دهند. با ایجاد رابطه اعتماد بین بیمار و درمانگر و اجازه دادن به بیمار برای ادامه درمان با آرامش خاطر، همراه با استراحت (استراحت) و درمان دارویی، می توان علائم را تثبیت کرد.

 

درمان های شناختی و رفتاری نیز وجود دارد. درمان شناختی-رفتاری به عنوان درمانی برای نگاه کردن به استرسی که باعث افسردگی شده است، یاد می گیرد که چگونه با آن کنار بیاید، وضعیت خوبی را حفظ کند و از عود بیماری جلوگیری کند، استفاده می شود. درمان شناختی-رفتاری به عنوان درمانی برای بهبود طرز فکر و تفکر بدبینانه خود بیمار جلب توجه می کند و همچنین برای درمان انواع اختلالات روانی مانند افسردگی، اختلال هراس و وسواس فکری- جبری مفید است. من اینجا هستم.

سایر درمان های فعلی افسردگی

 

برای افسردگی طولانی مدت، علاوه بر «استراحت (استراحت)/ سازگاری محیطی»، «دارو درمانی» و «روان درمانی»، در سال های اخیر، درمان های متنوع دیگری مانند موارد زیر معرفی شده است. ممکن شود.

 

در اینجا مقدمه ای کوتاه بر درمان تشنج الکتریکی اصلاح شده (mECT) و تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (درمان rTMS) آورده شده است.

 

اول، الکتروشوک درمانی (ECT) درمانی است که هدف آن بهبود علائم روانپزشکی با اعمال جریان الکتریکی به سر است. این دارو در سال 1938 ساخته شد و از آن زمان برای درمان بسیاری از اختلالات روانی مانند افسردگی، افسردگی شیدایی و اسکیزوفرنی استفاده شده است. این یکی از درمان های پزشکی پیشرفته در زمینه روانپزشکی است که اثربخشی و بی خطر بودن آن در خارج از کشور تایید شده است و گفته می شود سالانه بر روی 100000 نفر در ایالات متحده انجام می شود. در حال حاضر به منظور جلوگیری از اضطراب و اسپاسم های فیزیکی در طول درمان، اغلب تحت بیهوشی عمومی (با استفاده از بیهوشی عمومی و شل کننده های عضلانی) انجام می شود و تحت عنوان درمان تشنج الکتریکی اصلاح شده (درمان mECT) تحت پوشش بیمه قرار می گیرد. هدف این درمان بهبود علائم ذهنی با تحریک الکتریکی کوتاه مدت به مغز است. این برای افراد مبتلا به افسردگی شدید، افسردگی شیدایی یا کاتاتونی (نوعی اسکیزوفرنی) مورد هدف قرار می گیرد. به عنوان مثال، برای کسانی که درمان آنها با دارو دشوار است، و کسانی که به دلیل عوارض جانبی قوی دارو درمان آنها دشوار است، تجویز می شود. با این حال، در موسسات پزشکی که می توان آن را انجام داد، متخصصان نشانه های بیمار را از منظرهای متعدد در نظر می گیرند و بر اساس شرایط فیزیکی تصمیم می گیرند.

 

در مرحله بعد، تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (درمان rTMS) به عنوان یک روش درمانی وجود دارد که اخیراً به عنوان یک درمان پزشکی پیشرفته توجه را به خود جلب کرده است. این روش درمانی است که از یک جریان القایی (جریان گردابی) برای تحریک مکرر سلول های عصبی در مناطق خاص برای بهبود علائم افسردگی ناشی از افسردگی استفاده می کند. تحت درمان پزشکی بیمه، تحت هدایت یک متخصص دارای گواهینامه انجمن روانپزشکی و مغز و اعصاب ژاپن که در زمینه درمان rTMS آموزش دیده است، اجرای rTMS (دوره درمانی) به مدت 40 دقیقه در روز، 5 روز در هفته، برای 3 دوره مجاز است. تا 6 هفته . . بیمارانی که مبتلا به افسردگی (اختلال افسردگی اساسی) تشخیص داده شده اند که با درمان دارویی ضد افسردگی مناسب بهبود کافی نداشته اند و علائم افسردگی متوسط یا بالاتر را نشان می دهند، واجد شرایط هستند. اختلال دوقطبی واجد شرایط نیست.

 

اگر به این درمان ها پاسخ ندادید، مهم است که جهت درمان بعدی را دوباره با پزشک خود در میان بگذارید.

حمایت از بیماران افسردگی

 

هنگامی که افسردگی طولانی مدت (طولانی) می شود، موانع مختلفی از نظر جنبه های اجتماعی و اقتصادی به وجود می آید. اگر یک فرد سرپایی یا بستری هستید، بهتر است با یک مددکار اجتماعی سلامت روان (مددکار اجتماعی روانپزشکی) در آن موسسه پزشکی مشورت کنید. مددکاران اجتماعی روانپزشکی متخصصانی هستند که برای مشکلات اجتماعی و اقتصادی افراد مبتلا به بیماری روانی مشاوره ارائه می دهند. ما با توجه به شرایط هر فرد توصیه های مناسبی ارائه می کنیم و سعی می کنیم از او حمایت کنیم تا بتوانند در جامعه زندگی کنند و زندگی اجتماعی را حفظ کنند. در مورد یک موسسه پزشکی که مددکار اجتماعی سلامت روان ندارد، یک مددکار اجتماعی پزشکی مانند اتاق مشاوره پزشکی باید بتواند کمک کند. اگر انجام این کار برایتان دشوار است، لطفاً برای کمک مستقیماً با مرکز بهداشت عمومی محلی یا مرکز بهداشت روانی خود تماس بگیرید.

درمان افسردگی

به عنوان مثال، به عنوان یک مشکل اقتصادی، درمان افسردگی طولانی مدت به ناچار یک نقص مالی ایجاد می کند. در این گونه موارد، بسته به مورد، می توان برای دفترچه راهنمای معلولان ذهنی بهزیستی اقدام کرد. دفترچه راهنمای سلامت و رفاه معلولان ذهنی دارای درجه ناتوانی است و معاینه بر اساس گواهی پزشکی پزشک در زمان درخواست دفترچه انجام می شود و درجه 1 تا 3 مشخص می شود و می توان گفت که می شود. به شما کمک کند تا آن را انجام دهید.

 

علاوه بر این، من فکر می کنم که دریافت حمایت هایی مانند پرستاری در منزل از یک روانپزشک برای اضطراب در زندگی روزمره خوب است. اهداف اصلی پرستاری در منزل «پیشگیری از عود»، «حمایت از زندگی» و «حمایت از استفاده از منابع اجتماعی» است. با درک وضعیت جسمانی و وضعیت پزشکی خود، از جمله مدیریت دارو، می توان از تشدید علائم جلوگیری کرد و در بسیاری از موارد از بستری شدن در بیمارستان جلوگیری کرد. علاوه بر این، حفظ و ارتقای مهارت های لازم برای داشتن یک زندگی مستقل و همچنین حمایت از زندگی اجتماعی و اشتغال و بازگشت به کار امکان پذیر است. بسته به دفتر کسب و کار، مکان هایی وجود دارد که این سیستم در 24 ساعت شبانه روز و در 365 روز سال در آن قرار دارد که باعث افزایش آرامش می شود. می توان از آن به دلایل مختلفی استفاده کرد، مانند اضطراب از زندگی تنها، مشکل در مدیریت داروها، روابط آشفته با خانواده و سایر افراد در زندگی روزمره، تمایل به گوشه گیری، ارتباط ضعیف و نیاز به کسی برای صحبت کردن.

 

علاوه بر این، موسسات پزشکی، سازمان ها و شرکت های خصوصی وجود دارند که برای کسانی که در حال حاضر به دلیل افسردگی یا افسردگی در مرخصی یا بیکار هستند و قصد بازگشت به کار یا پیدا کردن را دارند، یک برنامه حمایتی بازگشت به کار (برنامه کار مجدد) ارائه می دهند. یک شغل جدید. رویکردهای درمان شناختی-رفتاری مانند اغلب در برنامه های مجدد در موسسات پزشکی استفاده می شود، اما در همه برنامه ها، دانش آموزان با تنظیم یکنواخت ریتم زندگی، یادگیری مهارت های ارتباطی و یادگیری نحوه مقابله با استرس، به سر کار باز می گردند یا دوباره به کار باز می گردند. آماده شدن برای

 

تا به حال در مورد بسیاری از موارد مرتبط با افسردگی طولانی مدت (طولانی) صحبت کرده ام، از صمیم قلب امیدوارم که با ما در ارتباط باشید و درمان و حمایت را بپذیرید.

////////////////////////////

روانشناسی و مشاوره...