مفهوم درمانی و مراحل درمان افسردگی

مفهوم درمانی و مراحل درمان افسردگی

 دارو، روان درمانی یا ترکیبی از هر دو اقدام به افسردگی کمک می کند.

 درمان افسردگی

دوره های افسردگی اغلب می توانند با استفاده از روش های درمانی مدرن به سرعت درمان یا کاهش داده شوند، در نتیجه کیفیت زندگی افراد مبتلا به طور قابل توجهی بهبود می یابد. با این وجود، در بیش از 50 درصد موارد، این بیماری عودکننده یا مزمن است که هنوز نمی توان علل آن را از بین برد. هر دوره افسردگی خطر یک دوره دیگر را افزایش می دهد و قطع درمان احتمال چنین پیشرفتی را افزایش می دهد.

 

اساس اصلی درمان استفاده از داروهای ضد افسردگی، روان درمانی یا ترکیبی از هر دو اقدام است. برای فازهای افسردگی خفیف و متوسط، روان درمانی به اندازه دارو درمانی موثر است. با این حال، روان درمانی برای اثرگذاری به زمان بیشتری نسبت به یک داروی ضد افسردگی نیاز دارد. با توجه به دانش فعلی، درمان ترکیبی موثرتر از دارو درمانی یا روان درمانی به تنهایی برای دوره های افسردگی شدید است. برای افسردگی خفیف (قسمت های افسردگی خفیف، دیس تایمی، داروهای ضد افسردگی کمتر از افسردگی شدید موثر هستند، به همین دلیل است که روان درمانی باید ترجیح داده شود.

 

اینکه آیا درمان سرپایی امکان پذیر است یا اقامت در بیمارستان ضروری است، از جمله به نوع و شدت افسردگی و همچنین خطر فردی خودکشی بستگی دارد. برای مثال در مورد افسردگی روان پریشی، بستری شدن در بیمارستان معمولاً اجتناب ناپذیر است. بسته به اینکه فرد مبتلا در کدام مرحله از بیماری قرار دارد، درمان بیماری افسردگی اهداف متفاوتی دارد:

1. درمان حاد افسردگی

 

درمان حاد باید به محض وقوع مرحله حاد بیماری شروع شود. تا زمانی که علائم حاد افسردگی به طور قابل توجهی بهبود یابد ادامه می یابد. بنابراین معمولاً چهار تا هشت هفته طول می کشد. تمرکز در طول درمان حاد بر ارائه اطلاعات در مورد بیماری و مفهوم درمان برنامه ریزی شده و همچنین نیاز به مصرف دارو است. علاوه بر این به اصطلاح آموزش روانی، تماس با پزشک نیز نقش بسیار مهمی در این مرحله ایفا می کند - او در دسترس افراد آسیب دیده است تا به هر سوالی پاسخ دهد و آنها را به ادامه درمان و مصرف منظم داروهای تجویز شده تشویق کند. افراد مبتلا باید بدانند که اثربخشی داروهای ضد افسردگی اغلب تنها چند روز تا چند هفته طول می کشد. اقدامات اجتماعی درمانی همراه نیز در این مرحله آغاز می شود.

2. درمان نگهدارنده برای افسردگی

 

درمان نگهدارنده پس از درمان حاد انجام می شود و هدف آن تثبیت وضعیت فرد مبتلا به حدی است که عود بیماری رخ ندهد. روانپزشکان عود را به عنوان ظهور مجدد علائم بیماری قبل از بهبودی واقعی می دانند. اگر پس از بازیابی وضعیت اولیه سلامتی، علائم دوباره برگشت، پزشکان از عود بیماری صحبت می کنند. هدف از درمان نگهدارنده حفظ این وضعیت پایدار برای حداقل چهار تا شش ماه است. تشخیص زودهنگام علائم هشدار دهنده احتمالی عود و دانستن مکانیسم های پیشگیری از آن بسیار مهم است. یک رابطه قابل اعتماد پزشک و بیمار اساس درمان موفق را تشکیل می دهد.

3. پیشگیری از عود (پیشگیری از عود) در صورت افسردگی

 

پیشگیری از عود به محض بازگشت خلق و خوی فرد مبتلا به حالت عادی آغاز می شود. در درازمدت، در نظر گرفته شده است که از بروز یک دوره حاد دیگر بیماری جلوگیری کند. مدت زمان انجام این به اصطلاح پیشگیری از عود، از جمله به تعداد و شدت دوره های افسردگی بستگی دارد. به طور کلی، درمان تجویز شده توسط پزشک نباید به طور مستقل قطع شود و یک ریتم استراحت/فعالیت تنظیم شده باید به دست آید و در زندگی روزمره حفظ شود. اگر خطر عود وجود دارد، اقدامات مداخله زودهنگام آموخته شده در روان درمانی باید مؤثر واقع شود.

 

بسیاری از بیماران افسرده با یک برنامه روزانه دقیق و همچنین فهرستی از فعالیت های خوشایند ممکن و مروری بر وظایف روزمره کمک می کنند: اهداف مشخصی را تعیین کنید و به هر موفقیتی، هر چند کوچک، افتخار کنید. بهترین راه برای پیگیری پیشرفت خود استفاده از دفتر خاطرات خلقی است.

 درمان افسردگی

مشارکت شرکا و اعضای خانواده اغلب نقش مهمی در درمان بیماری های افسردگی دارد. بستگان باید با جزئیات در مورد ظاهر، گزینه های درمانی و پیش آگهی بیماری (آموزش روانی) مطلع شوند. فقط با دانش عمیق می توانند از بیمار حمایت کنند، آنها را برای ادامه درمان تشویق کنند و به محافظت در برابر عود کمک کنند.

 درمان افسردگی

 

روانشناسی و مشاوره...